مقاله طنز و شعر مشروطه

مقاله طنز و شعر مشروطه

مقاله طنز و شعر مشروطه

دسته بندی تاریخ و ادبیات
فرمت فایل doc
تعداد صفحات 10
حجم فایل 13 کیلو بایت
پس از پرداخت، لینک دانلود فایل برای شما نشان داده می شود

پرداخت و دانلود

*مقاله طنز و شعر مشروطه*

 

 

  ابراهیم نبوی       

 

  برگرفته از: بی بی سی فارسی   

 

 

 

 

  شعر و تصنیف و ترانه یکی از مهم ترین آثار طنزی بود که توسط شاعران انقلابی مشروطه به صورت های مختلف سروده می شد و به دلیل خصوصیت شعر بودن و به آهنگ درآمدن در ابعاد وسیع منتشر می گشت.

اگر بخواهیم دلایلی را برای موفقیت شعر طنز مشروطه در اثرگذاری بر مردم و انقلاب پیدا کنیم، به این خصوصیات می توانیم توجه کنیم:

 

شعر طنز مشروطه، زبانی ساده و عامیانه دارد.

شعر طنز مشروطه معمولا آهنگین است.

شعر طنز مشروطه معمولا تعریف اجتماعی و اعتراضی دارد.

شعر طنز مشروطه معمولا از اشکال جدید و تازه ای استفاده کرده است.

 

گرچه می توان فهرستی بلند از شاعران مشروطه برشمرد، اما شاید آوردن نام افرادی چون عارف قزوینی، سید اشرف الدین قزوینی( نسیم شمال)، میرزاده عشقی، میرزا علی اکبر طاهرزاده صابر(هوپ هوپ)، میرزا علی اکبرخان دهخدا، ایرج میرزا، ملک الشعرای بهار، محاسب الملک، ادیب الممالک فراهانی، مکرم اصفهانی دربرگیرنده بخش اعظم شعرای دوره مشروطه باشد.

 

عارف قزوینی

 

عارف قزوینی از شاعران و تصنیف سرایان دوره مشروطه است که علاوه بر اینکه شاعری بی نظیر بود و شاید بتوان گفت که سرود ملی مشروطه، یعنی « ازخون جوانان وطن لاله دمیده» او بی تردید همواره در زبان و ذهن ملت ایران می ماند، به دلیل آشنایی اش با موسیقی در اجرای کنسرت های میهنی نیز شاخص است.

 

  عارف در قزوین به دنیا آمد، به تهران سفر کرد و همزمان با موج انقلاب مشروطه، به سرودن تصنیف و شعر و ترانه پرداخت. ترانه های عارف بلافاصله پس از اینکه سروده می شدند، مانند بمب در فضای اجتماعی کشور منتشر می شد و تمام ایران از آن خبردار می شد.

 

تصنیف «گریه را به مستی بهانه کردم» را برای اعتراض به دخالت بیگانگان در امور کشور ساخت. و همین باعث شد تا تحت تعقیب قرار بگیرد و بگریزد. وی به دادن کنسرت هایی که بسیار شلوغ می شد و اجرای نمایش هایی که استقبال بسیاری را بوجود می آورد، می پرداخت. شاید همین خطر کردن او بود که باعث شد تا ایرج میرزا، عارفنامه را برایش بسراید و چنین بگوید که:

 

بگو آن عامی عارف نما را

تو این کرم سیاست چیست داری؟

 

که گم کردی تو سوراخ دعا را

چرا پا بر دم افعی گذاری؟

 

 

چه خوش گفتی که هر کس گشت بیدار

چرا پس می خری بر خود خطر را

در ایران می رود آخر سر دار

گذاری زیر پای خویش سر را….

پس از پرداخت، لینک دانلود فایل برای شما نشان داده می شود

پرداخت و دانلود

جعبه دانلود